THE EFFECT OF THIAZIDE DIURETICS ON THE ABNORMAL KIDNEY*†

Summario in Interlingua

Esseva effectuate 17 studios in 15 patientes: sex subjectos normal, septe patientes con moderatemente avantiate morbo renal hypertensive (filtration glomerular, 40 a 70 ml per minuta), e duo patientes con sever vitiation renal (filtration glomerular, minus que 40 ml per minuta). Post periodos de controlo de 10 minutas cata un, 0,5 g de chlorothiazida o 50 mg de hydrochlorothiazida o 2 ml de merallurida esseva injicite per via intravenose. Esseva determinate le filtration glomerular, le fluxo de plasma renal, le natrium del sero e del urina, e etiam le kalium, le solutos total, le clearance de aqua libere, e le acido uric.

In le subjectos normal e in patientes con non plus que moderatemente avantiate vitiation renal, le injection intravenose de diureticos thiazidic evocava un augmento immediate e persistente del clearance osmolar, del fluxo de urina, del excretion de natrium, de kalium, e del solutos total. Tamen, le patientes con moderatemente avantiate vitiation renal manifestava un abbreviate diurese, con relativemente minus marcate augmentos del excretion de electrolytos e de solutos total. Iste augmentos occurreva in despecto del facto que un tendentia reductori esseva manifeste in le valores pro le fluxo de plasma renal, pro le filtration glomerular, e pro le filtrate carga de natrium e de solutos total. Le clearance de aqua libere esseva satis variabile post merallurida e etiam thiazida, sed illo pareva depender del concentration de soluto in le solution de carga. In le presentia de un avantiate vitiation renal (filtration glomerular de minus que 40 ml per minuta), le administration intravenose de hydrochlorothiazida, de merallurida, o de un combination del duo evocava nulle augmento in le excretion de electrolytos e nulle in le excretion de aqua.

Esseva constatate nulle evidentia de deterioration del function renal in un gruppo de 32 patientes hypertensive con vitiation renal qui esseva tractate con diureticos a thiazida durante periodos de inter tres e 24 menses. Le maximo del concentration osmolal del urina e le maximo del clearance de creatinina ante le therapia esseva, respectivemente, 700 ± 14,0 milliosmols per kg e 69,1 ± 1,9 ml per minuta. Post un duration medie de 6,6 menses de therapia, le concentration osmolal del urina e le clearance de creatinina esseva inalterate (i.e. 703 ± 12,9 milliosmols per kg, respectivemente 61, 0 ± 3, 1 ml per minuta). Le nitrogeno de urea sanguinee e le creatinina del sero remaneva intra limites normal.

Esseva concludite que tanto le reduction del tension de sanguine como etiam le responsa electrolytic e diuretic al agentes thiazidic dependeva in parte del grado del remanente function renal.